• phoothit

ปัญหาที่จอดรถผู้พิการและผู้สูงอายุกับกฎหมายที่วัยเกษียณควรรู้

ชาวสุขเกษียณรู้หรือไม่ จุดจอดรถสำหรับผู้พิการ ที่มีสัญลักษณ์คนนั่งเก้าอี้ล้อสีขาวบนพื้นสีน้ำเงินนั้น เป็นสัญลักษณ์สากล ที่ไม่ใช่จุดจอดรถสำหรับสงวนไว้ให้ผู้พิการหรือทุพพลภาพเท่านั้น แต่ผู้สูงอายุที่มีปัญหาเกี่ยวกับการเดินก็สามารถใช้งานได้


แม้ว่าจะมีที่จอดเป็นกรณีพิเศษ แต่ก็ยังมีใช้ไม่เพียงพอต่อความต้องการ บ่อยครั้งผู้พิการหรือผู้สูงอายุต้องจอดรถห่างจากตัวอาคารหรือจุดหมายเป็นระยะทางไกลมาก ทำให้การใช้ชีวิตไม่สะดวกเท่าไรนัก จะดีไม่น้อยถ้ามีกฎหมายเข้ามาดูแลปัญหาดังกล่าว


เมื่อวันที่ 8 มิ.ย. 2548 กระทรวงมหาดไทย ได้ออก “กฎกระทรวง กำหนดสิ่งอํานวยความสะดวกในอาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา พ.ศ. 2548” โดยเหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ “สมควรกำหนดให้อาคารบางประเภทต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา เพื่อให้บุคคลดังกล่าวมีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ในสังคมได้”


กระทั่ง เมื่อวันที่ 5 ก.พ. 2564 กระทรวงมหาดไทย ได้ออกฉบับแก้ไขเพิ่มเติมเป็น “กฎกระทรวง กำหนดสิ่งอํานวยความสะดวกในอาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564”


กฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2564 ให้ความหมายของ "สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา" ว่า ส่วนของอาคารที่สร้างขึ้นและอุปกรณ์อันเป็นส่วนประกอบของอาคารที่ติดหรือตั้งอยู่ภายในและภายนอกอาคาร เพื่ออำนวยความสะดวกในการใช้อาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา และให้หมายความรวมถึงพื้นที่โดยรอบอาคารนั้นด้วย


โดยกำหนดให้อาคารต่อไปนี้ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา ได้แก่ อาคารที่ให้บริการสาธารณะต่าง ๆ เช่น โรงมหรสพ หอประชุม โรงแรม สถานศึกษา หอสมุด สนามกีฬา ตลาด ห้างสรรพสินค้า ศูนย์การค้า สถานบริการ ฌาปนสถาน ศาสนสถาน พิพิธภัณฑสถาน สถานีขนส่งมวลชน สถานพยาบาล อาคารที่ประกอบกิจการให้บริการหรือรับดูแลเด็ก ผู้พิการหรือทุพพลภาพ หรือคนชรา อาคารที่ทำการของส่วนราชการ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ สำนักงาน อาคารอยู่อาศัยร่วม หรือหอพัก ที่เป็นอาคารขนาดใหญ่ อาคารพาณิชยกรรมที่มีพื้นที่สำหรับประกอบกิจการตั้งแต่ 50 ตารางเมตรขึ้นไป และสถานีบริการน้ำมันหรือก๊าซ


สิ่งอำนวยความสะดวกดังกล่าวรวมถึงที่จอดรถ ซึ่งกฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2564 นิยาม "ที่จอดรถสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา" ว่า เป็นที่จอดรถสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชราที่มีความบกพร่องหรือสูญเสียความสามารถของอวัยวะในการเคลื่อนไหว


หมายความว่า ผู้พิการ ผู้ทุพพลภาพ และคนชราที่มีปัญหาเกี่ยวกับการเดินหรือการเคลื่อนไหวสามารถใช้งานที่จอดรถที่มีสัญลักษณ์คนนั่งเก้าอี้ล้อ (สัญลักษณ์ผู้พิการ) ร่วมกันได้


ปัจจุบันบางสถานที่โดยเฉพาะห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่จะมีป้ายสัญลักษณ์ระบุอย่างละเอียดว่าบุคคลลักษณะใดบางที่สามารถจอดในที่จอดพิเศษเดียวกันนี้ได้ เช่น ผู้พิการ ทุพพลภาพ คนชรา ผู้ใช้งานเก้าอี้ล้อ ผู้ตั้งครรภ์ เป็นต้น


ความต่างระหว่าง กฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2564

นิยามที่ "ที่จอดรถสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา" ดังกล่าว ถูกเพิ่มเข้ามาในกฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2564 ซึ่งกฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2548 ไม่มีระบุไว้

นิยามดังกล่าวถูกเพิ่มเติมเข้าไปเพื่อกำหนดว่า “คนชราที่มีความบกพร่องหรือสูญเสียความสามารถของอวัยวะในการเคลื่อนไหว” เท่านั้น ที่สามารถใช้งานที่จอดรถผู้พิการฯ ได้ ต่างจาก กฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2548 ที่ไม่มีนิยามระบุว่า “คนชรา” ลักษณะใดสามารถใช้งานได้บ้าง ทำให้ถูกตีความว่าคนชราทุกคนสามารถใช้งานที่จอดรถผู้พิการฯ ได้


นอกจากนี้ กฎกระทรวงฯ พ.ศ. 2564 ฉบับปรับปรุงใหม่ ยังเพิ่มปริมาณที่จอดรถผู้พิการฯ มากขึ้นกว่า ฉบับเดิมอีกด้วย คือ กำหนดให้จำนวนที่จอดรถไม่เกิน 25 คัน ให้มีที่จอดรถสำหรับผู้พิการหรือทุพพบภาพ และคนชราไม่น้อยกว่า 1 คัน, 25-50 คัน ไม่น้อยกว่า 2 คัน, 51-75 คัน ไม่น้อยกว่า 3 คัน, 76-100 คัน ไม่น้อยกว่า 4 คัน, 101-150 คัน ไม่น้อยกว่า 5 คัน, 151-200 คัน ไม่น้อยกว่า 6 คัน และเพิ่มอีก 1 คัน สำหรับที่จอดรถทุกจำนวนรถ 100 คัน ที่เพิ่มขึ้น


จำนวนที่เพิ่มขึ้นย่อมเพิ่มความสะดวกให้แก่ผู้พิการหรือผู้ทุพพลภาพ และคนชรา แต่อาจไม่เพียงพอต่อการใช้งานจริง โดยเฉพาะบางสถานที่ที่มีคนเข้าใช้บริการจำนวนมาก เช่น โรงพยาบาล ห้างสรรพสินค้า ซึ่งชาวสุขเกษียณต้องพิจารณาอย่างระวังในการใช้งานที่จอดรถผู้พิการฯ ดังกล่าว หากร่างกายยังแข็งแรงไม่มีปัญหาเรื่องการเคลื่อนไหว ควรจะสงวนที่จอดนั้นไว้ให้ผู้อื่นที่จำเป็นมากกว่า


sook-kasean-car-park
ปัญหาที่จอดรถผู้พิการและผู้สูงอายุกับกฎหมายที่วัยเกษียณควรรู้