• phoothit

The Why Café : บทเรียนจากเต่าตนุในคาเฟ่ของคนหลงทาง

เรื่องโดย : ประกฤติ โคตพงษ์



sook-kasean-atc-24082021-1

“เป้าหมายชีวิตของคุณ คืออะไร ?”

ประโยคดังกล่าวคือคำถามที่ปรากฏในหนังสือเรื่อง “The Why Café” เป็นหนังสือสร้างแรงบันดาลใจ เมื่อผู้อ่านท่องไปในเรื่องราวของหนังสือเล่มเล็กนี้ จะได้พบทางแยกแห่งห่วงอารมณ์ และสิ่งสำคัญล้ำลึกเกี่ยวกับชีวิตของตัวละคร ที่ทำให้ได้ใคร่ครวญถึงชีวิตและตัวตนที่แท้จริงผ่านคำถามสามข้อ


ก่อนหน้านี้ชาวสุขเกษียณวางเป้าหมายชีวิตไว้อย่างไรบ้าง ?


ระหว่างทางที่ผ่านมา ชาวสุเกษียณพบเจออะไรระหว่างทางบ้าง และมีความมุ่งมั่นต่อเป้าหมายมากน้อยเพียงใด เคยคิดที่จะเปลี่ยนทางเดินบ้างไหม หากคิดเปลี่ยน เหตุผลคืออะไร เชื่อว่าหลายท่านเมื่ออ่านมาถึงบรรทัดนี้ คงเกิดความสงสัยว่าผู้เขียนต้องการสื่ออะไร


แต่ก่อนที่จะเข้าเนื้อหานั้น ขอแนะนำให้รู้จัก “จอห์น สเตรเลกกี” (JOHN STRELECKY) ผู้เขียนหนังสือ The Why Café แปลภาษาไทยโดย “ธิดารัตน์ เจริญชัยชนะ” ในชื่อว่า “คาเฟ่สำหรับคนหลงทาง” อีกทั้งยังได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 16 ภาษา และวางขายกว่า 40 ประเทศทั่วโลก


หนังสือเล่าถึง “จอห์น” หนุ่มออฟฟิศที่ใช้ชีวิตอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมวันละ 10-12 ชั่วโมง เพื่อที่จะได้เลื่อนตำแหน่งในหน้าที่การงาน เขาได้ตั้งคำถามกับตัวเองว่า สิ่งที่เขาพยายามทำมาตลอดมันคืออะไร การพยายามเรียนให้ได้เกรดดี ๆ ในวัยมัธยม เพื่อจะสอบเข้าคณะและมหาวิทยาลัยที่ดีมีชื่อเสียง เพื่อมีหน้าที่การงานที่ดี มั่นคง เท่านั้นหรือ


กระทั่งเย็นวันหนึ่ง จอห์นตัดสินใจลางานเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เพื่อหวังหนีไปให้ไกลจากงาน เพื่อตามหาคุณค่าของชีวิต เขาขับรถยนต์ส่วนตัวออกจากเมืองหลวงอันแสนวุ่นวายอย่างไร้จุดหมาย จนหลงทางเข้าไปในถนนสายชนบทที่โอบล้อมไปด้วยภูเขาไร้แสงไฟส่องสว่าง เมื่อรถแล่นไปได้สักพักใหญ่ ด้านหน้าก็ปรากฏไฟส่องสว่าง ซึ่งเห็นเป็นอาคารสีขาวทรงสี่เหลี่ยมหลังเล็กตั้งอยู่ มีป้ายเขียนว่า “The Why Are You Here Cafe” อยู่หน้าร้าน


เขาจึงตัดสินใจฝากท้องไว้ร้านเล็กแห่งนี้ ระหว่างที่เขานั่งทานอาหาร “เคซีย์” บริกรสาวประจำร้าน ได้นั่งสนทนาเป็นเพื่อน ซึ่งเธอยังได้เล่าเหตุการณ์เกี่ยวกับเธอและเต่าตนุให้เขาฟัง


วันหนึ่งเธอว่ายน้ำตามเต่าตนุเพื่อชื่นชมมันอย่างใกล้ชิด เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นเต่าตนุตัวเป็น ๆ ขณะที่กำลังดำน้ำอยู่ใกล้ ๆ ชายหาด ทำให้เธอดีใจสุดชีวิต ไม่นานนักเต่าตนุตัวเขื่องได้เริ่มว่ายออกจากฝั่ง เธอจึงตัดสินใจว่ายน้ำตาม แต่กลับแปลกใจมาก เพราะถึงแม้จะดูเหมือนมันเคลื่อนที่ค่อนข้างเชื่องช้า ตีขาหน้าเป็นครั้งคราว บางครั้งแค่ลอยนิ่งอยู่ในน้ำ แต่เธอกลับว่ายตามมันไม่ทัน ทั้งที่สวมตีนกบ ซึ่งทำให้มีพลังขับเคลื่อนในน้ำและไม่ใส่เสื้อชูชีพหรืออุปกรณ์อะไรที่ทำให้ว่ายน้ำช้า แต่เต่าตนุก็ยังว่ายห่างออกไปทุกที ผ่านไปเพียงครู่ เต่าตนุได้หายลับไป เธอเหนื่อย และกลับเข้าฝั่งด้วยความผิดหวัง


วันต่อมา เคซีย์กลับไปยังจุดเดิม พร้อมความหวังว่าจะได้เห็นเต่าตนุอีกครั้ง หลังจากเดินลงไปน้ำได้ประมาณ 30 นาที เธอได้เห็นกับเต่าตนุอีกตัวกำลังว่ายวนเวียนอยู่แถวปะการัง เธอจึงพยายามว่ายน้ำตามมัน และต้องแปลกใจอีกครั้ง เธอตามมันไม่ทัน เต่าตนุที่ดูแสนเชื่องช้าแต่กำลังว่ายห่างไกลเธอออกไปทุกที เธอหยุดตีขาและลอยตัวมองดูมัน ชั่วขณะนั้นเอง เธอได้บทเรียนชีวิตที่สำคัญจากมัน


“เธอตระหนักได้ว่า เต่าตนุเคลื่อนที่ไปตามการเคลื่อนที่ของสายน้ำ เวลาที่คลื่นซัดเข้าหาฝั่ง ปล่อยตัวให้ลอยและตีขาแค่พอให้ประคองตัวอยู่ในตำแหน่งเดิมได้ เมื่อกระแสน้ำพัดกลับลงทะเล มันจะตีขาเร็วขึ้น เพื่อจะได้ใช้การเคลื่อนที่ของน้ำให้เป็นประโยชน์”

เต่าตนุไม่เคยต้านคลื่น แต่มันใช้ประโยชน์จากคลื่น ขณะที่เคซีย์พยายามตีขาตลอดเวลาไม่ว่ากระแสน้ำจะพัดไปทางไหน แต่บางครั้งต้องผ่อนแรงเตะน้ำ ยิ่งว่ายเข้าหาคลื่นที่พัดเข้าหาฝั่งเท่าไร ยิ่งเหนื่อยเท่านั้น และพอคลื่นพัดออกจากฝั่ง เธอก็ไม่มีแรงพอที่จะใช้ประโยชน์จากมัน

“เต่าตนุ” จึงเปรียบเสมือนความมุ่งมั่นต่อเป้าหมายที่วาดฝันไว้ ขณะที่ “กระแสน้ำที่พัดเข้าฝั่ง” เปรียบดั่งสิ่งล่อตา ล่อใจ สิ่งเร้าต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาทำให้เกิดความไขว้เขวต่อจุดหมาย

ชาวสุขเกษียณเดินทางถึงเป้าหมายของชีวิตที่เคยวาดฝันไว้หรือยัง ?

แล้วเป้าหมายที่ตามหามาตลอดนั้นเป็นความสุขที่แท้จริงไหม ?

ระหว่างทางเดินของห้วงชีวิตที่ผ่านมา ท่านใช้เวลาไปกับสิ่งไหนบ้าง และทุ่มเทเวลาเพื่อไปสู่เป้าหมายมากน้อยเพียงใด แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เราสามารถเขียนชีวิตให้มันเป็นไปในทางที่ต้องการได้เสมอ เพราะชีวิตเป็นสิ่งมหัศจรรย์ ซึ่งเราอาจได้พบกับบางสิ่งบางอย่างที่สามารถให้บทเรียนที่สำคัญจนสามารถเปลี่ยนมุมมองของชีวิตไปเลยก็ได้

เรื่องราวของเต่าตนุเป็นเพียงบางส่วนของเรื่องราวทั้งหมดในหนังสือ The Why Café : คาเฟ่สำหรับคนหลงทาง เป็นหนังสือที่น่าสนใจอีกเรื่องที่แนะนำให้ชาวสุขเกษียณได้อ่านกัน คำถามที่ได้ถามไปข้างตน ก่อนจะตอบลองอ่านเรื่องราวในหนังสือ ท่านอาจได้พบกับคำตอบบางประการของชีวิตที่ตามหามาแสนนาน