fbpx

เพลงเก่าอันคุ้นหูคุ้นตาสมัยโบราณนานมา คุณยังจำบทเพลงอมตะนี้กันได้หรือไม่ ?

ของของใครของใครก็ห่วง
ของใครใครก็ต้องหวง
ห่วงใยรักใคร่ถนอม
ใครจะชิงของใครใครยอม
ถึงจนอดออม ไม่ยอมขายให้ใคร…

สุขเกษียณพาคุณร่วมย้อนรำลึกถึงบทเพลงในวันวาน เพื่อรักษาซึ่งความไพเราะให้ยังคงถูกบรรเลงขับกล่อมผู้คนสืบต่อไป เนื่องในความรักและอาลัยต่อการจากไปของท่าน มรว ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์ ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง พ.ศ. 2551 (ดนตรีไทยสากล – ขับร้อง ) ผู้ซึ่งได้สร้างคุณูปการไว้ให้กับประเทศไทยมากมาย

เพลงนี้คุณชายได้ขับร้องไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 รับรองถ้าใครได้ฟังเป็นต้องร้องอ๋อ พรางร้องฮัมตามจังหวะ ราวกับติดอยู่ในห้วงรักเป็นแน่แท้ ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าใด หรือถ้าหากคุณไม่เคยได้ฟัง ไม่รู้สึกคุ้นเคยเลยสักนิด นี่ถือเป็นการแนะนำเพลงดีเพลงหนึ่งของเพลย์ลิสในดวงใจของใครหลายๆคนให้ฟังก็แล้วกัน

เพลงรักอันแสนหวง บทเพลงบรรยายอาการรักที่มากเสียจนกลัวจะเสียของสิ่งนั้นไป ยอมตายแต่จะไม่ยอมพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ภายใต้การบรรเลงเครื่องดนตรีหวานโรแมนติกปนเศร้านิดๆ ยิ่งตอกย้ำความหวง ห่วง แหน ที่มีมากเหลือล้น
คุณชายถ่ายทอดด้วยน้ำเสียงส่วนตัวที่มีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครในยุค แหบและเนื้อเสียงที่เล็ก ยิ่งชวนให้เชื่อเหลือเกินว่าคุณชายต้องหวง ต้องห่วงใครสักคนเป็นแน่ในเวลานั้น
เมื่อความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก เหตุผลต่างๆอาจถูกตัดสินคล้อยตามอารมณ์ เพราะฉะนั้นข้อควรระวังในบทเพลงนี้ก็คือ “รักให้มากพอ แต่อย่ารักให้มากเกิน”

ขอให้เพลิดเพลินไปกับบทเพลงเก่าอมตะเพลงนี้ โอกาสหน้าเราจะมาชวนระลึกถึงบทเพลงเก่าเพลงไหนติดตามรับชมรับฟังกัน

ใส่ความเห็น