fbpx

จริงหรือไม่ จากใจชาวเกษียณ

ในฐานะที่แฟนเพจชาวสุขเกษียณ อยู่ใช้ชีวิตมาหลายปี ประสบการณ์มากกว่ารุ่นไหนๆ ..ลองอ่านดูว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจริงหรือไม่ ?!

  1. หลายปีนี้ เริ่มรู้สึกมีความ เข้าใจว่า เมื่ออายุมากขึ้น ญาติผู้ใหญ่ ผู้คนที่สนิทคุ้นเคย เริ่มทยอยจากเราไป รู้สึกได้ว่าชีวิตทั้งหลายล้วนอนิจจัง
  2. หลายปีนี้ เริ่มรู้สึกปล่อยวาง เริ่มเรียนรู้ถึงสิ่งที่ ไม่ว่าจะเสียดาย หรือไม่ก็ตาม ล้วนเป็นสิ่งที่จะต้อง เป็นไปโดยวิถีแห่ง ธรรมชาติ
  3. หลายปีนี้ ชีวิตสอนว่า ความสนิทชิดเชื้อ ระหว่างมนุษย์ นอกเหนือจากความ เกี่ยวพันทางสายเลือดแล้ว สิ่งที่สำคัญ ยิ่งกว่าคือสัมพันธภาพ ทางจิตใจที่จริงใจต่อกั
  4. หลายปีนี้ ชีวิตสอนว่า สิ่งที่เคยใฝ่ฝัน อยากได้ในอดีต แม้วันนี้จะได้มาแล้ว ก็หาใช่สิ่งที่สำคัญ สำหรับเราอีกต่อไป
  5. หลายปีนี้ เริ่มตื่นรู้ นอกจากเราต้องทำดีกับผู้อื่นแล้ว เราจะต้องทำสิ่งที่ดีงามให้กับคนที่ดี กับเราให้มากขึ้น เท่าทวีคูณ
  6. หลายปีนี้ เริ่มเรียนรู้ว่า เวลาหาได้บ่มเพาะ ความสัมพันธ์ที่ดี ระหว่างผู้คน ตรงกันข้าม เวลากลับพิสูจน์ ให้เห็นถึงธาตุแท้ ของผู้คน
  7. หลายปีนี้ เริ่มรู้ซึ้ง นอกจากพ่อแม่แล้ว ไม่มีใครในโลกที่ จะคอยอนุเคราะห์ โอบอุ้มและให้อภัย เราเหมือนเช่นที่ ท่านทั้งสองให้กับเราอย่างไม่มีเงื่อนไข
  8. หลายปีนี้ เริ่มรู้และเข้าใจว่า ความประมาทอาจจะ นำมาซึ่งอุบัติเหตุ การบาดเจ็บและ ความทุกข์ทรมาน ต่อร่างกายอย่าง ไม่คาดฝัน
  9. หลายปีนี้ เราเปลี่ยนไปมาก สามารถอดทน แบกรับความทุกข์ในหลากหลายรูปแบบ มีความแกร่งในชีวิต เหมือนต้นกระบองเพ็ชร ที่สามารถอยู่รอดได้ในทุกสถานะ
  10. หลายปีนี้ เริ่มสำนึกไม่ดึงดัน ยึดมั่นถือมั่นอย่างที่เคย หลายสิ่งที่เคยยึดมั่น เริ่มคลายความถือมั่นอย่างที่เคยเป็น
  11. หลายปีนี้ หลายสิ่งที่ขัดหูขัดตา ก็สามารถที่จะทำใจให้เป็นเหมือน “ฟังแต่ไม่ได้ยิน มองแต่ไม่ได้เห็น“
  12. หลายปีนี้ ชีวิตสอนว่า ไม่ใช่คนทุกคน จะยินยอมเดินตาม วิถีทางที่เราอยากให้เป็น
  13. หลายปีนี้ ชีวิตสอนว่า สิ่งที่เป็นของเรา ย่อมต้องเป็นของเราในที่สุด สิ่งที่ไม่ใช่ของเราจงอย่าได้ฝืนเอา ปล่อยวางเสีย
  14. หลายปีนี้ ชีวิตสอนว่า อย่าได้อิจฉาชีวิตผู้อื่น เพราะเรา เองก็สามารถที่จะใช้ชีวิตอย่างที่เราต้องการให้เป็นได้


เวลาดุจสายน้ำ ไหลไปไม่หวนกลับ เรียนรู้กับชีวิต รู้ซึ้งถึงชีวิต หวงแหนทุกวันเวลาที่ผ่านไป ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า เรียนรู้ชีวิตอย่างสงบต่อไป.

“หลายปีนี้ รู้หรือยัง มาคนเดียว ก็กลับไปคนเดียว ไม่มีใครติดตามไปด้วย”

ขอขอบคุณ บทความดีๆ จากคุณ พศิน อินทรวงค์

ใส่ความเห็น